Ardı arkası kesilmeyen terör olaylarında bir acı olay daha eklendi. 26 askerimiz şehit oldu! 22si yaralı... Belki sayılar artar ama sayının bir önemi var mı? Toprağa verdiğimiz yiğitlerin sayısı sıfır olursa eğer, bu vatan için giden her delikanlı sağ salim dönerse evine işte o zaman önemi olur sayının. Ama şehit sayısı 1 de olsa acı aynı 100 de olsa acı aynı. Değişen sadece kaç ocağın söndüğünü gösteren bir rakam değil mi?

Onların hayalleri vardı. Döndüğünde evlenecekti, belki daha hiç görmediği evladını ilk defa öpecekti, ailesinin tek direğiydi ama "önce vatan" dedi...Toprağı kanıyla boyamaktan, vatan uğruna ölmekten bir an olsun korkmadı. Belki öleceğini biliyordu ve kendi cenaze namazını kılıp omuzlandı silahını, gözünü kırpmadan! Belki de anası kınalamıştı, olursa vatana kurban olsun diye.

Aileler evlatlarına sarılacakları günün hayaliyle tutunurken hayata, birkaç asker çaldı kapıyı... Omuzlarda evladın bayrağa sarılı taputu!Haber bültenlerinde evladın adı... Bir damla yaş ve feryat ardından iki kelime "Vatan sağolsun."

Bayraklar onlar için dalgalanıyor bugün. Analar, evlatlar, yarlar onlar için ağlıyor. İstiklal Marşı, onlar için bir kez daha anlam buluyor.Yüreğimize düşen ateş ise her dakika korlanıyor.

Haber bültenlerinde isimler açıklanırken, yürek sesleri dile gelir "İnşallah, o değildir." diye ama bir önemi var mı o veya başkası. Şehit düşen, senin evladın senin göz ağrın değil belki ama başka bir annenin canının içi, tek oğlu, tek güvencesi, tek umudu. Bu yüzden nasıl denilir, inşallah o değildir, diye!Onun yerine, inşallah hiçbiri değildir, deyin. Dua ederken hepsine edin. Bir Fatiha'yı çok görmeyin. Onlar nöbet tutarken "anne senin için, yarim rahat uyu" demiyor. "Vatan rahat uyusun, asker nöbette diyor." Bir karış toprağıma göz koyanın gözünü oymaya and içiyor.O yüzden ne olursunuz, tanıdık mı tanımadık mı demeyin şehit isimlerini okurken."Kahramanımız kimmiş, hangi ananın göz ağrısıymış, hangi ocağa düşmüş ateş, hain kime dikmiş incir ağacını" diye okuyun. Onlar vatan için, sizin için toprağa düştü çünkü!

Askerime yöneltilen namlunun, erin ayağının altına döşenen mayının, nöbette olan askere kurulan pusunun hesabı tez sorulsun! İntikamı ağır olsun. Hain cesaret edemesin artık bu vatanın toprağına göz koymaya, askerine kıyamasın!

Dağları mesken tutan, vatanımın bir avuç toprağına göz koyan hainin üçü beşi değil, hepsinin leşi gelsin önümüze. Şehitlerimizin bayrağa sarılı taputu yerine, o hainlerin leşlerini görelim fotoğraf karelerinde.

Bu acı anlatılmaz, yüreği yanmayan anlamaz... Evladı için ağlayan ananın gözyaşı, kimse silemez. Oğlunu toprağa veren babanın yürek yangınını hiçbir su söndüremez. Yarinin şehit olduğunu duyan sevgilinin feryadını kimse dindiremez!

Ama yine başımız dik, alnımız ak ve yine ağızlarda aynı sözler "Şehitler ölmez, vatan bölünmez."

Başımız sağolsun, şehidimin mekanı cennet olsun, Rabbim şefaatlerine nail olmayı eylesin.