Kendimize yaptığımız hata,hiç kimsenin
bize yaptığı hatalardan daha fazla acı veremez.Hatalarımızın yüzdesinde her
zaman başkalarına da bir kısım ayırmışızdır.
Ama
her şeye rağmen acımız büyüktür.Çünkü yaptığımızda kendimiz yanlış ve hep
kendimizi suçlamışızdır.Oysa ne gereği vardır ki kendimizi yakıp kendimiz
yanmanın.Bir anlık hatalarla gelmemiş olan zamanımızı da mahvetmenin.Çok ilginç
olarak sonuç şudur ki:''başkalarının yaptığı hatalardan çok kendi yaptığımız
hataların telafisini yapmak daha kolaydır.'' Oysaki kendi hatalarımıza daha çok
yanar bunu yapan biz olduğumuz için yapılmamış olma ihtimalini düşünüyoruz.
Yapmaya bilirdik, bu yaptığımız hata olmamalıydı diye. Başkalarının yaptığı
hatalara karşıda sadece kendimizi avuturuz yapan kötüymüş diye. Hatalarımız her
zaman gelecekteki tecrübelerimizdir. En çok hata yapanımız ise en tecrübeli olanımızdır.
Hiç hata yapmamış yanlışı seçmemiş,doğrularla yaşayan ve doğrulara yanlışsız
ulaşmış gibi görünen tecrübeli insanlar yaptıkları yanlışlardan ders
olarak,hataları tecrübe edinerek o olduğuna ulaşmışlardır.Yanlışı ve doğruyu
birbirine karıştırarak ve sonrada birbirinden ayırmayı öğrenerek tecrübeli
olmuşlardır.
Oysaki
kendilerini suçlayan sadece hatalardır.Hele ki
o hatayı kendilerine karşı yapmışlarsa hatanın derecesi büyüktür onlara
göre,ne var ki ders alma payı daha büyüktür böylesi yanlış ve
yanılgıları.Tecrübe yolunda ilerlemektir.Sonuç olarak çok tecrübeliyim demek
çok hatalıyım demektir.