Milyonlar içindedir yalnızlığım. Gürültüler ve gökler içinde yapayalnız bu gönlüm. Duygularım hep yalnızlığı dokur gönlüme ve ben hep matemi yaşarım.
Herkes kahkahalar içinde kahkahalara eşlik ederken, ben gülemem,onların güldüklerine yas tutarım.Bir yanlış olgudur,gözlerimde gölgelerin oynadığı görüntüler.Bilerek,göz göre göre,acımasızca terkedilmişler içindir gözyaşlarım.
Nedense, kabusu yaşar umutlar yolunda çırpınan yüreğim.Bir hayaldir işte yolun sonunda gördüğüm.Dalgaların kabardığı,fırtınaların koptuğu bu yolda ve avuçlarımda çırpınan yalnızlığımla o hayalin gerçeğine ulaşmak içindir tüm gayretim.Sadece yalnızlığımla paylaşırım bu yolda çektiğim sıkıntıların hepsini.Anlamaz beni.Bilinmezleri hatırladığımda anılarda bir çiçek açar yüreğimde.Resmini çizerim kağıtlara düşler ülkesinin o bir çiçeğinin.Fakat kağıtlar güçsüz,kağıtlar ruhsuz.Yüreğimin meşalesi yüreğimde kalır.İşte bu yüzdendir çaresizliğim.Birdenbire rengi değişir düşüncelerimin siyah-beyazlar arasında gizli olan renklerin gizliliğine bir anlam veremez beynim.
Görünmezler yüzündendir karanlığı dünyanın.Kim bilir kaç yıl sonra pişmanlıkların geri dönüşünü yaşamayacak kalplerimiz,işte bu yüzdendir haykırışlarım.Duyulmaz sesim.
Kimsesizlikler içinde kime ihtiyacım olduğunu düşündüm.Hüzne bulandı gözlerim.Avuçlarımda ıslandı kimsesizliğim.Çareler ıslak,gözlerim ıslak.Ama yüreğim susuzluğu yaşar mateminde her şeyin işte çareler içinde bu yüzdendir çaresizliğim!