Keşke her son bir başlangıç olsa hayatta,
Yada tüm sonlar mutluluğa ulaşsa sonunda,
Bunu demiştim dememek için son defa sana,
Uzattım ellerimi haydi boşu boşuna durma.
Yalvarsanda fayda olmaz bu saatten sonra,
Eller havada kaldı gereksiz aşklar uğruna,
Kalpler ise kırık herzamankinden daha zorda,
Bırakırım zamanı olağanlaşmış durgunluğuna.
Herşey bana senden birşeyler hatırlattı,
Sanırım unutmak istediklerimi yanıtlattı,
Bana bu kadar haksızlıkları sevdiğim yaptı,
Sadece içimdeki sonsuz aşkı koparıp attı.
Bir fidan kurur elbet suya hasret olursa,
Suyumu sen sandım ama yoksun damarlarımda,
Köküm sağlamdı sen hayatımda olduğunda,
Ama kurudum artık yoksun yanıbaşımda.
Yazıyorum durmadan içimdekileri satırlara,
Ama sığmıyor yetersiz geliyor umutsuzluklara,
Galiba yaşanmadan sıradandır normal insanlara,
Unutma sende unutma sonlar baslangıç olmasada.