Kazanmayı unuttum sen girdin gireli
hayatıma,
Gözlerimi yumdum beni bekleyen sinsi karanlığa,
Geçmişi unutup sana doğru her adım attığımda,
Adım başım pişmanlıklar yaşadım inan bana.
Keşkeler söylememek için çok uğraştım,
Ama iyikileri bir türlü hayatıma sokamadım,
Çünkü en büyük hatayı seni tanımakla yaptım,
Sadece her zaman ki gibi çoğaldı yanlışlarım.
Bazen bırakmak gerekir tüm yaşantıları,
Belki zamanla yaşanır mutluluk dorukları,
Sadece inançtadır kazanmanın şartları,
Çok zamanlar oldu huzuru unuttuk unutalı.
Neredeydi en güzel olan pırıltıların kaynağı,
İçimizde miydi acaba iyi ile doğru ortaklığı,
Sevgiyle artar her zaman insan saygınlığı,
Sahte aşklar bozuyor adam gibi adam olanı.
Düşünceler akıp giderken beni düşündüren,
Akıl yerindeyse artık yok onu süründüren,
Çok uzaklardan bir yerlerden gelebilen,
Ancak rahatlıktır kargaşaya karşılık veren.
Sonuçta tecrübeler yaşadım çok zor olsa da,
Fakat direndim, pes etmedim yarı yolda,
Kafam rahat sahte asklarımın yokluğunda,
Dinlerim hayatı sonsuza kadar iki kulağımla.