Aslında herkesin ancak ve yalnızca kendi adına sevinebileceğini bile bile; “Senin adına sevindim!” cümlesiyle başlamalıyım yazıya.
Gitmenin aslında terk etmek olduğu gerçeğini kendime unutturmaya çalışarak, gidişine kendimce haklı gerekçeler üretmeliyim. “Çünkü” sözcüğüyle başlayan cümlelerle devam etmeli bu yazı… Sonra gerekçelerimin haklılığına bakıp hak vermeliyim gidişine. Fakat?
Gidenler olacakların bilinmezliğinin heyecanıyla yeni dünyalara, yeni umutlara doğru yol alırlar. Oysa kalanlar aynı tekdüzeliği sürdüreceklerdir. Onlar için yeni umutlar, heyecanlar görünmemektedir. Bunun için gidenler kalanlara gülümseyerek el sallar, oysa kalanlar hüzünle bakarlar gidenlerin ardından... Gidenlerin hayalleri, kalanlarınsa hüzünleri vardır yalnızca…
Gidenler bütün güzel hatıraları gülümseyerek toplayıp giderler. Kalanlar acı bir tebessümle sarılırlar gidenlerin hatıralarından kalan hasret parçalarına. Gidenlerin hatıraları, kalanlarınsa hasreti vardır yalnızca…
Gidenler dudaklarında ıslıklarla mırıldanırlar umut dolu mısraları. Kalanlarsa titrek dudaklarla söylerler türkülerini. Umuda dair tüm şarkılar ve şiirler gidenlerce, gidenlere söylenmiştir. Sen de bilirsin ki gidenlerin şen şarkıları, kalanlarınsa ağıtları vardır yalnızca…
Gidenler kah sık sık mektup yazacaklardır kah telefon edeceklerdir; yine geleceklerdir, yine görüşülecektir. Gidenlerin vaatleri, kalanlarınsa tesellileri vardır yalnızca…
Gidenleri ne mektuplar ne geliş gidişler geri getirmeyecektir. Kalanlar her gidenin ardından biraz daha eksilmenin hüznüyle el sallarlar gidenlere. Gidenlerin yeni bir dünyaları daha olacaktır. Oysa kalanların dünyaları gidenin ardından bir eksilir yalnızca…
Niçin mi anlatıyorum bütün bunları? Bilmeni isterim ki:
“Vefa” yalnızca yaşadığımız bu şehrin bir semti değildir. “Vefa” arkada kalanların gönlündedir daima. Ve kalanlar vefa’nın gidenlerin de gönlünde olduğunu ümit eder.
Demek gidiyorsun ha! Güle güle vefakar Hocam, güle güle!
Yazarımızın Yazısını Kullanan Yerler:
http://www.sendeyolla.com/haberdetay.aspx?&cid=70&fid=397873&id=398807
MEKTEPTEN ÇIKAN EŞEK
İstanbul'da Sarıyer Kazım Karabekir ilköğretim okulunun bilişim teknolojileri öğretmeni Ümit Bulut, öğrencilerini sanal dünyanın zararlı içeriklerinden kurtarmak için ilginç bir kampanya başlattı.
Çetinkaya'nın sahibi Fehmi Çetinkaya, 73 yaşında olmasına rağmen 41 yıldır kar kış demeden her sabah spor yapıyor. Çevresindekileri de spora alıştırmış. Emirgan Korusu'nda 60 kişilik bir grup, onun önderliğinde her sabah iki saat spor yapıyor.
Sema Eğitimciler Derneği'nin Eyüp ilçesi öğretmenlerine yönelik düzenlediği Kutlu Doğum programı 27 Nisan 2012 Saat 20:30 da Eyüp Müftülüğü konferans salonunda gerçekleşti.