Son zamanların olay yazarı Ayşe Arman’a bir tepkide sanal âlemden geldi.” Ayse Arman Artık Bizim De Kalemimiz Var” sloganıyla

http://aysearmanaoneriler.com adlı site kurularak.Kendisine önerilerde bulunuluyor.

 

Öncelikli ZAMAN Gazetesi cumartesi ekinde KURŞUNKALEM böyle bir olay olacağınız yazdı.

Hatırlayalım “Şimdiden gazeteci arkadaşlarımı uyarıyorum. Ayşe Arman'ın birkaç gün içinde patlatacağı 'bomba'ya karşı hazırlıklı olun. Şaşırmayın, onu kınamayın. Ayşe Arman ne yapsa yeridir, giyinmeyi pek sevmiyor ama ne giyse yakışıyor! Ona gıpta ediyorum. Kendisiyle, hayatla dalga geçmesini, bunlara gülmesini, eğlenmesini, kendi doğrularının peşinden gitmesini zaman zaman da kıskanıyorum. Ama böyle mutlu oluyor demek ki kendisi... Tesettürlülerle ilgili yazısında (Bana bu hal değişikliği bir çalışmanın habercisi gibi geliyor) umarım empati kurar..”

 

Daha sonra haber doğan grubu TV reklâm olarak dönmeye başladı ve sonunun da Hürriyette yazı dizisi başladı…

 

Birkaç yazarın tepkileri şu şekilde:

 

Taraf gazetesinden Yazar Elif Çakır :” Önce soyun sonra örtün.

 

Ayşe, gazetesinin “Aç Kapa Artema”sı olmuş bunu öğrendik.

 

Ey empati yoksunları: hele bir kapanın, örtülü olmanın zorluklarını bir yaşayın, bakalım koca aşkına, baba sevdasına çekilecek şey midir örtünmek.

 

Zaman gazetesinden Yazar M. Nedim Hazar  :” Şahsen bu ülkedeki inançlı kesimin, başını örten insanların Reina, Laila'ya gitmek istediklerini zannetmem. Alınmadıkları için değil, gitmek istemedikleri için gitmezler. Ama bu ülkede bir medya grubunun yayın yönetmeninin 'kuruluşumda örtülü insan çalıştırmam' dediğini çok iyi hatırlıyorum. Keşke Ayşegül Hanım Nişantaşı'nda salınmak yerine holding medyasında iş arasaydı. Bakalım ona nasıl davranacaklardı.

Bu memleketin çocuklarını eğitim binalarına almayan zihniyet ortalıktayken, içkili mekânlarda fink atmanın mantığını anlamak mümkün mü?

Bir üniversite kampüsüne girmeyi denesenize ya! “

 

Taraf gazetesinden yazar Yasemin Çongar:” Ayşe Arman bence hayırlı bir iş yaptı.

 

Evet, aceleye getirilmiş bir proje olduğu belliydi ve evet, yüzeysel gözlemlerle sınırlıydı yazdıkları...

 

Evet, belki istihza dozu yer yer mütedeyyinleri rencide edebilecek kadar yüksekti...

 

Ve evet, sosyolojik derinliği olan, toplumsal hayatımızın her alanına mercek tutan bir haber-röportaj koymadı ortaya...

 

Ama –ne yazık ki Taraf’ın bir köşesi dahil- bazı gazetelerde hakkında yazılan galiz ve düzeysiz yorumları da hakketmedi Arman. “

 

Habertürk gazetesi yazarı Nihal Bengisu Karaca:” Sıkıyorsa bir üniversiteye girmeye çalışmalıydı Ayşe Arman, sıkıyorsa, bir iş başvurusunda bulunmalıydı. Üniversitelerin sosyal tesislerinde bir kola içmeye kalkışmalıydı, orduevlerine girmeyi denemeliydi. Bir yemin törenine girmeye yeltenmeli, bir mezuniyet törenine katılmalıydı:

Dahası, madem bu iş bu kadar sıkıntılı, kadınlar hangi inançla, hangi bilgiyle bu sıkıntıyı göze alıyorlar diyerek o anlayışın içinde derinleşmeyi denemeliydi. "Erkekler örttürüyor işte" deyip çıkmak kolay bir yol, ama bunun adına "empati kurmak" denmez, buna kolaya kaçan işgüzarlık denir. Gazetecilik refleksini tatmin etme adına lafügüzaf üretmek denir. İncittiğin binlerce kadın da cabası.”

 

 

http://aysearmanaoneriler.com siteden öneriler:

 

Çağla(Ankara):” Ayşe arman örtündü ama kalbini örtemedi. her Müslüman da demiyorum her insan örtünebilir ama bilinçli örtünemez Ayşe arman da bunlardan biridir... Hakkını veren örtülüler Cenap-ı hakkın verdiği nimetten memnun ayse arman memnun olmasa da örtülüleri denemek ona kalmamış. Allah( c.c) insanları dener ama insanlar deneyemezler”

 

Serdar(istanbul):” Ayşe hanım bi de o elbiselerle bir kısım resepsiyonlara girin de görelim! Bakalım içeri bile girebiliyor musunuz? ya da üniversite kapısından dönün! ya da bir yemin törenine gidin de sizi geri çevirsinler o zaman anlayın o insanların halinden. Fildişi kulelerde yaşıyorsunuz. Kendi memleketinizin insanını discovery channelda hayvanları izler gibi izliyorsunuz. Acaba Yahudi şapkası kippayı takıp bir kaç Yahudi çoğunluklu mahalleyi gezip de izlenimlerini anlatabilir mi? yoksa onun sözüm ona gazeteciliğinin sınırları burada bitiyor mu?”